خدا در همین نزدیکی هاست، شاید پشت در است، شاید پشت سرِ ماست،

زمزمه ای به گوش می رسد، حرفی برای گفتن دارد، خوب که گوش می سپارم صدایش را می شنوم

که می گوید: ای عزیزترینم امروزت را چگونه گذرانده ای! یادی از من نمودی، تماسی با من داشتی؟

ایمیلی برای من فرستادی؟

دیگر ایمیل هایت مثل همیشه رنگی و زیبا نیست، دیگر از یاد تو فراموش شده ام،

دیگر حتی misscall هم نمی اندازی!

رو به سوی که کرده ای؟ کدامین در را می کوبی و از آن ملتمسانه مدد می طلبی

در حالی که من اینجا کنار تو هستم و تنها با یک اشاره مرید تو می شوم.

خودم را آن قدر در نظر تو کوچک می کنم که مرا از خود دور نکنی، غافل از اینکه تو هر چه را می بینی

و توجه می کنی به جز من!!!!

آیا می دانستی من تنها کسی هستم که تو هنگامی که حتی از او می ترسی به او پناه می بری؟

آیا می دانستی این من هستم هنگامی که در دریای گناه و بی خبری و یا .... در حال غرق شدن هستی

به او پناه می بری ولی افسوس که در قدم آخر یاد من می افتی!!!!!

>>>>>>>>>><<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>><<

خوشتر از گرمای صد آغوش بود …

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

دردنیای بچه ها هر کی زودتر بگه دوستت دارم برنده هست ،

ولی در دنیای بزرگتر ها هر کی زودتر بگه دوستت دارم بازنده است …